Fruit in de druiventuin: gepast druiven planten
voorkomt veel schimmelziekten en problemen!
______________________________________________________________________________________
|
Auteur: Guy De Kinder Website auteur: http://www.houtwal.be |
Het planten, bemesten en snoeien van druiven (Vitis vinifera)
|
|
Wetenschappelijke naam: Vitis
vinifera |
Witte rassen voor openlucht: |
 |
Vitis vinifera 'Vroege van der Laan'* (* probleem echte meeldauw!), 'Aurore', 'Bianca', 'Birstaler Muscat', 'Evita', 'Excelsior', 'Franziska', 'Phönix' , 'Sophie', ...
-
Rood ras voor openlucht:
Vitis vinifera 'Kalina',...
-
Roze druivenras voor openlucht:
Vitis vinifera 'Katharina'.
-
Pitloze druiven
Er bestaan ook een aantal "pitloze"druivenrassen zoals 'Evita' en 'Ramdes'.
Adressen: zie achteraan in het boek "Groente- en fruit encyclopedie".
Kasdruiven/ serredruiven
Enkele druivenrassen: Vitis vinifera 'Foster's White Seedling' (wit),
'Theresa' en 'Frankenthaler'
(rood-blauw)
Zie ook afzonderlijk artikel met rasoverzicht druiven en foto's van druivenrassen voor openluchtteelt.
Planttips voor druiven:
Gebruik bij voorkeur jonge druivelaars in pot. Druivelaars met naakte wortel hergroeien soms moeilijk.
In het plantgat wordt turf,
teeltaarde of een mengeling van tuingrond en goed verteerde stalmest
aangebracht.
Rond de druivelaar wordt stalmest op
de grond gelegd, zodat de ondergrond steeds vochtig blijft en de
druivelaar gemakkelijk aanslaat.
Het boompje mag niet dieper geplant
worden dan de entplaats, zoniet zou de ent zelf wortels vormen en de
onderstam sterft dan af. (Voor de kasteelt raad men meestal geënte
druivelaars aan, omwille van de sterkere groei en hogere producties)
Diverse plantsystemen aan een
huisgevel:
A: combinatie van horizontale legger
en rechte snoer.
B: rechtopstaande snoer
C: horizontale eenarmige legger
Plantafstanden en plantsystemen voor druivelaars:
- De plantafstanden hangen af van het toe te passen teeltsysteem (Openlucht/ kas, Verticale snoer (B) of horizontale snoer (C),)De druivelaar wordt op ongeveer 30 cm van de muur geplant.
- In een serre (kas) kan de opkweek als rechte snoer gebeuren. Per 2 meter plant men 1 druivelaar welke men als kandelaar (met 3 gesteltakken) of in een U-vorm (2 takken) zal opleiden.
- Wijndruiven zal men meestal planten aan een draad. De rijen lopen bij voorkeur Noord- Zuid, zodat men een optimale belichting kan krijgen. De plantafstand in de rij is 1,2 of 1,4 (1,5) meter van elkaar. Tussen de rijen is de afstand 1,8 tot 2 meter.
- Openlucht-tafeldruiven zal men bij liefhebbers meestal telen aan een zuidenmuur of een oostenmuur. Dit kan d.m.v. draden ofwel aan een vrijstaand latwerk.
Een afscheidingsdraad met grote gazen is ook heel goed geschikt om druiven te laten groeien.
Men kan ook 3 grote palen in de grond kloppen, in de vorm van een driehoek, op een onderlinge afstand van ongeveer 1 (1,5)m. Hieraan kan men een grofmazige afsluitingsdraad vastmaken. Hier kan men dan één, twee of drie druivelaars aan planten.
- De gemakkelijkste teeltwijze in openlucht, is als een horizontale snoer. Hiervoor kan men de druivelaars op ongeveer 2 (3) meter van elkaar planten.
Elke druivelaar voorziet men van een steunstok zodat hij mooi verticaal kan groeien. Na enkele jaren wordt een stevige zijtak bijna horizontaal uitgebogen. (Iets boven het horizontale is best) Dit kan reeds op de hoogte van 1 meter, maar het kan ook boven een raam of deuropening gebeuren op bijv. 2 meter hoogte.
Constructie van draadramen voor sterke groeiers:
O.a. voor 'Dornfelder' , 'Philip' en vele schimmeltolerante rassen.
Benodigdheden:
Betonnen palen of metalen palen van 2,5 m lengte. (Doormeter ca
8,5 cm, eindpalen ca 10 cm doormeter)
Horizontale buigzame draden van 2,2 mm dikte en draadspanners
Ankerdraad van 3mm dikte en verzinkt
Steunstokken of dunnere plantpalen van ca 1,5 m om naast de
druivelaar te plaatsen (bamboe of houten paal)
Werkwijze
De palen komen ca 60-70 cm in de grond.
De horizontale draden komen op een hoogte van:
0,70 (0,75) , 1,10 , 1,46 en de bovenste op 1,82 (Soms worden er nog
2 extra draden op 1,46 en op 1,64 aangebracht)
Aanleg horizontale legger met 2 armen en vericaal groeiende druivensnoer:
- Men kan de druivelaar ook als een
rechte (verticaal groeiende) snoer behandelen. De plantafstand is
dan 1,20 (1,5) meter. De onderhoudsnoei is hier in het algemeen wat
ingewikkelder.
Vormsnoei bij druiven de eerste jaren:
(Zie ook TK023 - maart 1999)
- Vormsnoei bij het planten van de druiven: (1ste jaar):
In januari de jonge druivelaar op 3 ogen/ knoppen terugsnoeien. Zie ook "Fruit-snoeikalender"
Tijdens de zomer de sterkste scheut
verticaal omhoogbinden aan een steunstok. (De overige zwakkere
scheuten innijpen op 2 bladeren)
Meestal wordt een eenjarige druivelaar tussen einde juli en half
augustus ingetopt op maximaal 1,5 meter zodat de scheut meer kan
uitrijpen en minder zal uitdrogen in de winter.
Laat onderaan op de stam alle bladeren en takjes zitten zodat de
stam beter kan verdikken.
- Vormsnoei druiven tweede jaar:
Men snoeit de twijg van
het vorige jaar in op 1/3 van zijn lengte. (2/3 verwijderen).
Tijdens de zomer zijscheutjes welke lager dan 40 (50) cm staan
innijpen op 2 bladeren.
- Vormsnoei druiven derde jaar:
Men snoeit de
verlengenis (het nieuwe gegroeide deel van het vorige jaar) in op
1/3. Zijtwijgjes welke lager dan 40 (50) cm staan kan men volledig
verwijderen. Het overige zijhout kan dan reeds op 2 tot 3 ogen/
knoppen ingesnoeid worden. Dit is dan de eerste onderhoudssnoei.
Hierop kunnen/ mogen de eerste druiventrossen komen.
Schimmelziekten en beschadigers bij druiven:
De belangrijkste schimmelziekten bij druiven zijn Echte meeldauw (Oidium) en Valse meeldauw (Peronospora).Botrytis (grijsrot/ smeul) kan bij enkele druivenrassen ook problemen geven.
Af en toe komt er ook schade van de wijngaardgalmijt voor. (Te herkennen aan de bobbels op de bladeren en witte spinselvlekken onderaan het blad)
In de kas (serre) kunnen spintmijten (rode spin, bonespintmijt) ook veel zuigschade toebrengen aan de druivenbladeren.
Bij het rijpen kunnen wespen en vogels schade toebrengen aan de rijpe druiven (bessen).
Vervolg: zie afzonderlijk artikel over ziekten en plagen bij druiven.
Verplanten van een 5- tot 8-jarige druivelaar
Vraagje van een lezer:
Kan ik een 8-jarige druivelaar nog verplanten in de maand februari?
Antw.:
Dat kan nog, maar vraagt toch wat extra
inspanningen en geduld!
Ten eerste zou ik de voorkeur geven aan verplanten in november. Ik vermoed dat het dringend is, dus dat het nu
moet. Dat verplanten in februari kan, maar is minder goed dan
verplanten in november.
Tracht de druivelaar uit te steken met zo'n groot mogelijke doel/ wortelkluit.
Snoei de hoofdtak/ stam voor 1/2 tot 2/3 in tot op een jonge twijg.
Alle jonge twijgen snoei je in tot op 2 knoppen.
Je bekomt dus een tamelijke korte hoofdtak met allemaal korte stompjes.
Tracht indien mogelijk te verplanten met zoveel mogelijk grond aan die wortels. Indien toch alle aarde afvalt van de wortels, dan zal je druivelaar ook nog hergroeien, maar
zwakker blijven het eerste jaar.
De bedoeling van dat streng terugsnoeien is een maximale hergroei te bekomen. Druiven houden niet van verplant te worden en durven gemakkelijk afsterven of wegkwijnen.
Laat het eerste jaar en tweede jaar geen trossen aan de druivelaar staan, daar dit de plant teveel uitput.
Indien de nieuwe twijgen een pink dik worden op het einde van dit jaar, dan kan je proberen enkele trosjes volgend jaar te laten
staan.
De eerste jaren na het verplanten moet alles gericht zijn op een goede hergroei.
Maak na het herplanten de hoofdtak van de druivelaar mooi vast aan een
steunstok of draad. Dek rond de stam de grondoppervlakte af met een dikke laag half verteerde compost
(mulch). Laat hierbij de stam
vrij zodat deze kan opdrogen. Strooi ook wat kalk onder die compost, want druiven houden van een kalkrijke, droge grond.
| Bronnen
- Literatuur - foto's : Literatuurbronnen: - Plantenziekten: bescherming van cultuurgewassen en openbaar groen, door A. Hallemans. (6de uitgave - 1993) - Brochure "Fruit voor uw tuin". Vlaams Promotiecentrum voor Agro- en Visserijmarketing - VLAM , vzw. 1000 Brussel. - "Groente- en Fruitencyclopedie", auteurs Luc Dedeene en Guy De Kinder. Uitgeverij Groenboekerij (Kosmos Uitgevers, Utrecht) |