|
Overzicht fruitartikel:
Morus nigra -
zwarte moerbei in diverse talen
Familie: Moraceae
Wetenschappelijke naam: Morus
nigra
Nederlandse naam: zwarte moerbeiboom,
moerbezie, moerbei, moerbes
Engels: Black Mulberry, Persian
Mulberry tree
Duits: Maulbeer, Maulbeerbaum
Frans: mūrier noire (boom), mūre
noire (vrucht)
Spaans:morera (moerbeiboom), mora
(vrucht)
Pools: Morwa czarna
Zweeds: mullbär
Bosnisch: crni dud
Servisch: crni dud
Sloveens: crna murva
Esperanto: morusarbo (moerbeiboom), moruso (moerbei)
Betekenis van Morus nigra (wetenschappelijke
naam):
De geslachtsnaam Morus
(Latijn) heeft mogelijke twee betekenissen:
1) zwarte moerbei; moerbeiboom 2) dwaas, gek.
De soortaanduidingen niger, nigra en nigrum
betekenen zwart; verwijzend naar het zwarte sap bij de vruchten.
Meer lezen over de
oorsprong en verklaring van wetenschappelijke plantennamen: "ABC van
het plantenlatijn. Betekenis van botanische namen"
Geschiedenis
en herkomst van de zwarte moerbei:
De Zwarte Moerbei is afkomstig uit
Iran en Armeniė, waar men hem nog steeds vindt in heuvelachtige en
vlakke streken. Sinds de Middeleeuwen en door de toenmalige handel
tussen Noord- en Zuid-Europa is hij in onze contreien ingevoerd. De
moerbeiboom wordt aangetroffen als alleenstaande boom in oude
klooster- en kasteeltuinen. Ook in oude pastorietuinen kon je deze
boom veel aantreffen. Meestal zijn het scheefgezakte hoge bomen.
De weinig opvallende bloemen zijn eenslachtig en klein. De
mannelijke staan in ronde katjes en vallen na de bloei af. De
vrouwelijke staan in min of meer verlengde katjes. De bloemen zijn
groenachtig , april-mei. Er zijn moerbeibomen die ALLEEN mannelijke
bloemen dragen en dus onvruchtbaar zijn (o.a. de rassen 'Fruitless'
en 'Stribling'
Plantkundige
kenmerken van de Morus nigra
 |
|
Het donkergroene, hartvormige blad
is aan de onderzijde behaard en vrij grof.
De moerbeivruchten zijn verzamelvruchten (schijnvruchten) en gelijken op een
grote framboos/ braam, doch ze zijn 2 ą 3 cm langer. Ze zitten vast
aan een korte steel en worden gevormd door een bloemdek van
schutbladeren dat na de bloei vlezig wordt en rijpt van juli tot
september. Ze zijn eerst groen, kleuren dan rood en worden bij
volledige rijpheid zwart. De vruchten zijn rijk aan vitamine B. |
Moerbeivruchten lijken erg op zwarte
braambessen en op frambozen. Ze bestaan uit kleine, aparte besjes die op een centrale
kegel zitten. De kleur bij rijpheid is donkerrood tot bijna zwart. De smaak van een rijpe moerbei is
uitzonderlijk zuurzoet en aromatisch. Het is werkelijk een vrucht
met een fijne smaak. De vruchten zijn zeer zacht zodat ze bij de
minste aanraking hun sap verliezen en op vingers en kleren rode
vlekken achterlaten die moeilijk te verwijderen zijn.
De moerbeiboom of struik kan
vrij oud worden.
Moerbeibomen lopen jaarlijks laat uit in
het voorjaar.
De kroon van de moerbeibomen is half open.
De bloei is in mei-juni. De
geelgroene bloemen zijn weinig opvallend.
De zwartrode, lekkere moerbezievruchten rijpen
in augustus of september. Sommige moerbeirassen moet men oogsten op 1 week.
Er bestaan ook rassen welke gedurende 2-3 weken rijpe vruchten
geven.
De moerbeiboom groeit langzaam en
geeft meestal pas vruchten na 6 - 8 (10) jaar. De bomen kunnen heel
oud worden (100 jaar en meer), mits de gepaste groeiomstandigheden.
Vermeerdering van de Morus
nigra:
Men kan gezaaide en gestekte
moerbeiplanten kopen, maar soms ook bomen die geėnt zijn op de onderstam
Morus
alba (witte moerbei). Bij de geėnte moerbeibomen moet men regelmatig
de wildopslag verwijderen.
De zwarte moerbei is te vermeerderen door winterstekken/
twijgstekken/ houtstekken. Tijdstip: eind november - begin december.
Het stekhout voor de winterstekken moet zeer stevig zijn. Je kan
hier zelfs meerjarig hout gebruiken dat een dikte heeft van 5 ą 8
cm.
Steklengte 30-50 cm. Eventuele zijtwijgen worden op 1-2 ogen
ingekort.
Plaats de winterstekken afzonderlijk of per 2 in een plastic pot
gevuld met stekgrond.
De potten met houtachtige stekken worden op een licht verwarmde
plaats gezet tot ze na enkele maanden geworteld zijn.
Streeftemperatuur bij het stekken 8 ą 14°C. De luchtvochtigheid
moet voldoende hoog zijn.
Zie ook "Stekkalender
fruitsoorten" Grond, structuur en
plantplaats voor moerbeziebomen:
Grond: niet te nat, noch gesloten
grond (Beschut van Noorden- en Oostenwind)
De moerbei vraagt een losse,
vochthoudende grond.
Te planten op bijna alle gronden
(Zandgrond en kleigrond)
De grond moet een pH van 5.5 tot 7,5
hebben. (= Licht zuur tot licht alkalische pH). (Volgens sommige
bronnen zouden moerbeziebomen ook kalkrijke/ alkalische
gronden verdragen.)
Lichtbehoefte: bij voorkeur een
zonnige, warme standplaats (volle zon). Verdraagt toch goed half schaduw.
De witte moerbei verdraagt schaduw beter.
Bruikbaar als leivorm tegen een muur.
Overzicht
van goede moerbeirassen (Morus nigra cv's)
De meeste zwarte moerbeibomen worden zonder rasnaam verkocht.
Planten gekweekt uit zaad geven meestal kleine vruchten.
Gestekte en gegriffelde planten geven meestal grotere moerbeivruchten.
Sporadisch komen in de literatuur of op internet soms enkele
cultuurvariėteiten (rassen) van de Morus nigra voor.
Overzicht van bestaande vruchtbare moerbeirassen of Morus
nigra cultivars:
'Black Persian' (smakelijkste vruchten)
'Chelsea' (= syn. 'King James')
'Kaester'
'King James': zie 'Chelsea'
'Kokuso'
'Pakistan' (grootste vruchten)
'Riviera'
'Russian' ('Tatarica')
'Shangri-La'
'Wellington'
Morus bombycis 'Issai: Dit moerbeienras geeft kleine
vruchten, maar is zeer rijkdragend.
Videofilmpje
Onvruchtbare moerbeirassen:
'Fruitless' en 'Stribling'. Dit zijn moerbeirassen die ALLEEN
mannelijke bloemen dragen en daarom geen vruchten geven.
Bijzondere moerbeikruisingen
en groeivormen:
Er zijn in de handel ook kruisingen van
Morus nigra x M.alba
of van M.nigra x M.rubra te koop. Er bestaan ook
treurvormen.
De Morus latifolia 'Spirata' heeft gedraaide twijgen/ takken.
'Illinois Everbearing' (Kruising van Morus alba x Morus nigra) Ken je nog andere rassen of cultuurvariėteiten van de
Morus
nigra? Graag een mailtje!
Ken je een tuincenter/ boomkweker die verschillende moerbeirassen
op naam verkoopt? Graag een seintje!
Enkele rassen van moerbeibomen, fruitplanten, fruitstruiken, fruitbomen en
tuinplanten zijn ook bij online postorder-kwekerijen of tuincentra te bestellen:
.
Planttips voor moerbeziebomen /
struiken (Morus nigra):
In rusttoestand is een Morus nigra
winterhard tot -20°C. Kan bij late nachtvorst (einde april- begin
mei) schade oplopen. In jong stadium gemakkelijk met vaste planten
te combineren, maar op den duur alleen met bos- en bosrandplanten.
Het planttijdstip is bijvoorkeur in
oktober - november ofwel einde februari - begin maart.
Plant geen moerbeibomen ouder dan 3 jaar,
wegens de slechte hergroei.
De bomen hebben vlezige, delicate wortels en moeten met kluit worden
geplant. Dikwijls slechte hergroei.
Bij het planten géén wortelsnoei
toepassen.
Voorzie de jonge boom/ struik van een stevige boompaal, zodat de
hergroei optimaal kan verlopen.
Laat geen concurrerende begroeiing
staan naast of onder de moerbezie, daar dit ten nadele is van de
groei.
Plant nooit nabij een huis of
nabij een terras, wegens de afvallende vruchten (Vlekken die zeer
moeilijk te verwijderen zijn!)
De moerbeiboom gedijt best in
doordringbare en voedzame grond. Bij het planten zal men de grond in
de plantput diep bewerken en mengen met compost of potgrond. Hij
vreest wel een koude grond. Op een beschutte plaats, beschermd tegen
koude wind, aard hij het best. Bij een strenge winter kan de
boom gedeeltelijk of geheel verloren gaan.
Morus nigra - moerbeibomen hebben veel plaats nodig. Kies de plantafstand
voldoende ruim!
De aanbevolen plantafstand voor
moerbeibomen is: 7 - 9 m.
Te verwachten boomhoogte 5 - 10 (15)
meter. De moerbeiboom groeit hoog en relatief breed
uit.
Beperk
het snoeien aan de Morus nigra- moerbeibomen:
Door de zeer zwakke groei de eerste
jaren is snoei is meestal niet nodig. Men kan als leivorm tegen een
hoge tuinmuur de takken
aanbinden.
Indien gewenst, kan men toch een
lichte snoei toepassen. Vruchttwijgen kan men op 4 - 5 ogen
terugsnoeien.
Kijk een beetje naar de moerbeiboom, haal de
kleine onderste takken eruit en verwijder grote takken die de vorm
zouden bederven. Houd de kroon open waardoor er licht in kan komen.
In het algemeen laat de moerbei zich heel goed snoeien. Knotten
wordt ook verdragen maar is bijzonder nadelig voor de
vruchtenproductie.
Snoeitijd: december - februari.
Zie ook "Fruit-snoeikalender"Morus nigra
- zwarte moerbeibomen zijn weinig vatbaar voor schimmelziekten en
plagen:
 |
Bij het rijpen kunnen vogels schade
toebrengen aan de rijpe moerbeivruchten. Vanaf de bessen iets
rood worden moeten ze een bescherming krijgen tegen de vogels.
Afhankelijk van het ras en de grondsoort rijpen ze meestal tussen
half juli en half augustus. |
Normaal zijn de meeste moerbeirassen vrij
van schimmels en plagen. Het is meestal een zeer gezond groeiende
boom.
Toch kunnen er soms
enkele ziekten en plagen voorkomen: rode puistjesziekte op het hout,
kanker, wolluizen, schildluizen en wortelzwammen.
Soms komt een gedeeltelijk
afgestorven moerbeiboom voor, meestal te wijten aan slechte
groeiomstandigheden. (Te natte grond, te harde lagen, vorstzakken,
te late bemesting,...)
Bijzonder lekkere en
vitaminerijke moerbeivruchten die vervelende vlekken maken.
Bij het plukken van deze
bijzondere besvruchten moet je erg
voorzichtig te werk gaan, daar de bessen snel gekwetst zijn en het
sap moeilijk te verwijderen vlekken maakt. De moerbeivruchten zijn vers te eten of
te verwerken
tot jam of sap. Ook bij ijsgerechten zijn ze zeer lekker.
Moeilijk transport en moeilijk te bewaren, vandaar dat je ze
nauwelijks of niet in winkels kan vinden.
Gebruik van de moerbezievruchten: in de keuken
en als dessert (vers, sap, confituur, jam)
Moerbeienjam is heerlijk en laat zich
goed mengen met andere jamsoorten zoals zwarte bessen en aardbeien.
Voor meer teeltinformatie: zie boek "Groente
& Fruit Encyclopedie"
. Meer info over
dit unieke boek Succes als je eens een moerbezie
wil planten! |