Houtwal.be --> Fruit ABC-encyclopedie --> Nomenclatuur index --> Wetenschappelijke namen: geschiedenis, auteursnamen
Deze wetenschap is al zeer oud.
.
Reeds in de oudheid werden planten benoemd met een geslachtsnaam. Men maakte daarbij gebruik van het Latijn en het Grieks, die toen nog levende talen waren.
Langzamerhand zagen we het Grieks verdwijnen en geheel plaats maken voor het Latijn. Het Latijn is van omgangstaal een dode taal geworden. Het Latijn verandert niet meer, vandaar de naam "dode taal".
Deze eigenschap maakt het Latijn uitermate geschikt als wereldtaal voor de wetenschapsmensen.
Zie ook tuin- en plantenboek "ABC van het plantenlatijn. Betekenis van
botanische namen".
Het waren over het algemeen waren zeer beschrijvende namen. Gelukkig is er een Zweeds geleerde geweest die hierin verandering bracht; hij heette LINNAEUS (1707 - 1778). Linnaeus is de grondlegger geworden van de zgn. moderne nomenclatuur, die wij de binaire nomenclatuur noemen.
Elke plant kreeg hierbij 2 namen, een geslachtsnaam en een
soortaanduiding, samen de soortnaam vormend.
Hierdoor ontstonden veel synoniemen en homoniemen.
Voorbeelden van synoniemen:
Lobularia (syn. Alyssum) = sneeuwtapijt (eenjarige plant)
Prunus persica (syn. Persica vulgaris) .= perzik
(steenfruitsoort)
Ribes rubrum (syn. Ribes spicatum) = rode trosbes, rode aalbes
(= houtig kleinfruit)
Argyranthemum frutescens (syn. Chrysanthemum fr.) =
struikmargriet/ stammargriet
Chrysanthemum indium (syn. Dendranthema i.) = troschrysant,
snijchrysant
Brugmansia (syn. Datura) = Engelentrompet, doornappel (=
kuipplant)
Lycopersicon esculentum (syn. Solanum esculentum,
Lycopersicum e.) = tomaat
Voor nog meer gewijzigde namen/ synoniemen: zie lijst
gewijzigde wetenschappelijke namen
Een homoniem is één naam voor verschillende
plantensoorten.
Aan deze toestand van synoniemen en homoniemen moest wat gedaan
worden.
Teneinde meer eenheid te krijgen in de benoeming van planten werden
internationale botanische congressen gehouden. Op deze congressen werden
regels opgesteld omtrent de benaming en schrijfwijze van de bekende en
nieuw te beschrijven planten.
Bij het opstellen van deze regels heeft men het beginsel van de
prioriteit (voorrang geven) gevolgd, d.w.z. de eerste wettige naam
na 1753 gaat voor. Alle andere namen zijn dus
synoniemen.
In 1753 verscheen de eerste druk van Linnaeus boek "Species Plantarum" =
de plantensoorten.
Achter een plantennaam staat in de Flora steeds (een) letter(s) of een naam. Deze is (zijn) afkomstig van de personen, die de plantennaam bedacht hebben. Bijv. Salix alba L. De L. is van Linnaeus die de naam heeft gepubliceerd.
Soms wordt een soort naar een ander geslacht overgebracht, waarbij
een naamsverandering plaats vindt. Linnaeus noemde bijv. in zijn tijd de
struikheide Erica vulgaris L. Later werd deze soort afgesplitst
en benoemd door Hull. De naam werd Calluna vulgaris (L.) HULL.
De soortaanduiding vulgaris van Linnaeus bleef bekend en
behouden, maar de nieuwe geslachtsnaam werd Calluna en was
afkomstig van HULL.
.
Laatste aanpassing: 06/12/2009