Houtwal.be --> Fruitencyclopedie --> Notengroep --> Gewone Walnoot (Juglans regia)

Onderhoud fruittuin: Ziekten en plagen bij walnotenbomen

Auteur : Guy De Kinder - www.houtwal.be

Overzicht ziekten en plagen op walnoten of okkernoten:
Niet alle walnotenrassen zijn even gevoelig aan schimmelziekten en bladval! Plant geen walnoten/okkernoten op natte gronden. Oudere notenrassen zijn dikwijls vatbaar voor bacteriebrand, brandvlekkerigheid en schaalgebreken. De heel dikke zgn. paardennoten zijn meer vatbaar. Ruim bij een aantasting door bladschimmels de afgevallen notenbladeren en vruchten goed op om nieuwe infectie te voorkomen. (Juglans regia - gewone walnoot of okkernoot) Sommige okkernotenzaailingen zijn bijzonder vatbaar voor bladschimmels en bacterieziekten.

Walnoten plantkundig en algemene vatbaarheid:

Gewone walnoten (okkernoten), met als wetenschappelijke naam Juglans regia, behoren tot de familie Juglandaceae. In het Esperanto is het juglando. Nauw verwant met de gewone walnoten zijn de zwarte walnoten (Juglans nigra), een sierboom die in parken voorkomt en die soms als onderstam wordt gebruikt. Zwarte walnoten verdragen echter geen te natte gronden, daarom wordt het gebruik als onderstam sterk afgeraden.
Inzake gezondheid zijn het meestal gemakkelijke fruitbomen. De meeste nieuwe notenrassen zijn weinig of niet vatbaar voor ziekten.
Oudere rassen kunnen wel gevoelig zijn voor bacteriebrand en brandvlekkerigheid (bladvlekkenziekte). Tegen insecten/ mijten hoeft niet gespoten te worden.
Normaal hebben ze geen gewasbeschermingsmiddelen (pesticiden) nodig om gezond te blijven.
Onder de walnoten zijn er diverse planten welke er niet kunnen/ willen groeien. De wortels van een Juglans zouden giftige stoffen bevatten, die de groei van andere planten kan verstoren. In de bladeren zit die gifstof niet in, zodat deze zeker mee op de composthoop mogen gedaan worden.

Tips bij het planten van notenbomen - gewone walnoten/ notelaars om ziekten te voorkomen.

Plant niet te dicht. Respecteer de aanbevolen afstanden.
In het algemeen zijn geënte rassen sterk aan te raden. Bij geënte rassen is men zeker van hun eigenschappen (ziektegevoeligheid, vruchtkwaliteit, schaalkwaliteit, nootdikte, ...). Bij zaailingen is dit een groot vraagteken doordat de typische raseigenschappen dikwijls verloren gaan.
Bij voorkeur zal men rassen/ cultuurvariëteiten nemen die weinig ziektegevoelig zijn.
Bij oudere notenrassen zijn er soms problemen met bacteriebrand, brandvlekkerigheid en met de schaalkwaliteit. Bij bacteriebrand is de inhoud van de noten volledig rot.
Plant geen notenbomen planten op natte of te droge grond want dan kan wortelrot ontstaan.
Op laaggelegen percelen welke gevoelig zijn voor late lentenachtvorst (vorstzakken) is er soms kans dat de jonge scheuten en bloemen afvriezen. Bij voorkeur zal men hier geen walnoten/ okkernoten planten. Indien men dat toch wenst te doen dan kiest men voor rassen welke laat uitlopen in het voorjaar. vb. 'Drjanovski', 'Hansen' en 'Rote Donaunuss'.
Doe geen meststoffen in de plantput, want dit kan wortelverbranding geven.
Planten in pot hergroeien meestal beter dan planten met naakte wortel.

'Chandler'

Schimmelziekten bij gewone walnoten (okkernoten)

Bruin-zwarte vlekken op de bladeren van notelaars

Blad- en vruchtvlekkenziekten van okkernoot kan o.a. 2 oorzaken hebben:

1) Bacteriebrand - Bacterial blight:

Xanthomonas campestris pv. juglandis(Pierce) Dye

Pseudomonas (Xanthomonas) juglandis.
Op de bladeren van okkernoot/ walnoot komen kleine bruine vlekjes, bij sterke aantasting bladval.

Op de bolsters ontstaan zwarte natte rottige vlekken. Bij vroege zomerinfectie dringen de bacteriën door de schaal zodat de noot rot en verslijmt (= natrot).

Een te ruime voedingsstoffengift zou meer Xantomonas kunnen veroorzaken bij sommige rassen. (Beter een iets meer schrale grond)

Scheikundige bestrijding: Koperoxychloride (50 gr per 10 liter water). Kort voor de bloei en bij het verschijnen van de jonge noten. In het voorjaar dus 2- tot 3-maal spuiten. Opgepast! Niet in alle landen is het gebruik van koper toegestaan! Vraag meer info in een goed tuincentrum.

Weinig gevoelige/ tolerante notenrassen zijn: 'Broadview', ....
Gevoelige notenrassen: 'Axel', 'Belnoot' en andere diverse oudere rassen.

Bij jonge walnotenbomen die sterk groeien, kunnen de scheuten worden aangetast. Men ziet dan bruine, ingezonken plekken met wat slijmafzetting, omgeven door een olie-achtige rand. Als dit voorkomt op de koptak of een gesteltak, kan men deze beter verwijderen en met een nieuwe tak beginnen. Warm en vochtig weer verhoogt de kans op aantasting. Deze ziekte zou ook door het stuifmeel overgebracht worden.

Ruim alle zieke bladeren en bolsters goed op en voer ze af naar een containerpark. Eventueel ingraven in een diepe put kan ook.
Vervang gevoelige rassen (zaailingen) door gezonde, ziektetolerante geënte notenbomen.

2) Brandvlekkerigheid/ bladvlekkenziekte of Antharacnose bij Juglans

- Gnomonia leptostyla (con. v. Marssonia juglandis).

Gnomonia leptostyla (Fr.:Fr.) Ces. & De Not. (anamorph: Marssonina juglandis (Lib.) Magnus)

Zowel op de bladbovenzijde als op de onderzijde vrij grote, soms zwarte hoekige vlekken. Ziek notenblad vergeelt en valt vroegtijdig af.

Ziekten en plagen: Bladvlekkenziekte (Gnomonia leptostyla) op gewone walnoot (Juglans regia)

Ziekten en plagen. Juglans regia-gewone walnoot: bladvalziekte

Op de scheuten en bolsters ietwat ingezonken scherpbegrensde bruine vlekken. De noot zelf kan ook soms bruin worden en verdrogen (= droogrot). Nat lenteweer bevordert de infectie; deze gaat uit van zieke afgestorven bladeren die in de nabijheid van de bomen blijven liggen.

Preventie:

Ruim na het vallen van de bladeren (en de zieke vruchten) alles goed op en vernietig ze of composteer ze. Gebruik deze compost NIET opnieuw in de omgeving van notenbomen!

Bestrijding: Preventief bestrijding met koperoxychloride.
Koperoxychloride (50 gram per 10 liter water) in de voorzomer 2- tot 3-maal spuiten.

Minder gevoelige/ tolerante notenrassen zijn: 'Broadview', ...
Gevoelige notenrassen: 'Axel' (= vuistnoot), ('Fey's Spezial'), 'Bel'

Walnootgalmijt of okkernootviltmijt

Beschadiger:

De viltmijt of walnotengalmijt (Aceria erinea, oude naam Eriophyes erineus) is een kleine mijt (minispinnetje) aan de bladonderzijde. Wordt soms ook viltgallenziekte genoemd.

Kenmerken schade:

Deze okkernotenviltmijt veroorzaakt schade aan de boven- en onderzijde van de bladeren. Aan de bovenkant van de bladeren is een holle bobbel van 1 tot 2,5 cm lang te zien, die op een rupsenvorm gelijkt. Aan de bladonderzijde zijn kleine harige structuren te zien en tussen deze fijne haartjes leven de viltmijten. Deze mijten zijn kleiner dan 0,1 mm en overwinteren in de gesloten knoppen.
Ze infecteren de bladeren vanaf ze ontluiken.
Grote schade veroorzaken deze galmijten niet, maar ze remmen iets de groei af. Het is tamelijk moeilijk om van deze aantasting af te geraken.
Zie ook fruitblog en foto over dit onderwerp

Afbeelding afkomstig van Kwekerij Westhof

Voor het laatst bijgewerkt op 28/02/10
Door De Kinder Guy - www.houtwal.be

Vragen?
Tuinkrantforum (rubriek fruittuin)
Meer teeltinformatie nodig? Zie Groente en Fruit Encyclopedie