Fruit in de tuin: planten en vermeerdering
Passiebloem of passievrucht (Passiflora edulis) is een warmteminnende, vorstgevoelige klimplant.

Passiflora edulis of passievrucht met drietallig blad is heel geschikt als  klimplant en als kuipplant. De rimpelige, rijpe vruchten zijn erg aromatisch als je ze vers kan afplukken. Deze kleurrijke, klimmende fruitsoort vraagt een zonnige, warme standplaats en moet meestal binnen overwinteren. Mits een goede winterbescherming en een zachte winter overleeft deze bijzondere klimmende fruitsoort het buiten ook.

Overzicht Passieflora teelt 

Plantkundige kenmerken van de Passiebloem:

Naamgeving van Passieflora species:

Wetenschappelijke naam: Passiflora edulis (purpervruchtig), Passiflora edulis var. flavicarpa (geelvruchtig), Passiflora alata, Passiflora x decaisneana en Passiflorahybriden
Nederlandse namen: passievrucht, passiebloem. 
Engels: Passion fruit, Purple granadilla, Purple passionfruit, purple grenadilla
Frans: Gouzoe, Pomme liane violette, fruit de (la) passion, grenadlille
Duits: die Maracuja/s, die Passionsfrucht/e, granadilla, susze calabasch
Familie: Passifloraceae (passiebloemfamilie)

Etymologische betekenis van Passiflora (plantennaam):

Passiflora: Lijdensbloem; in deze bloem is symbolisch het lijden van Christus te vinden.
edulis: eetbaar
flavicarpa: afgeleid van flava (geel) en carpos (vrucht); met gele vruchten.
alata: gevleugeld
decaisneana: Hybride genoemd naar Joseph Decaisne, een 19de eeuwse Belgisch-Franse botanist, plantenkweker en directeur van de Jardin des Plants te Parijs.
Meer lezen over de oorsprong en verklaring van Latijnse plantennamen: "ABC van het plantenlatijn. Betekenis van botanische namen".
 

De paarsvruchtige Passiflora heeft donkergroene, drielobbige bladeren. Andere soorten en rassen kunnen ook een 5- of 7-delig blad hebben. De geelvruchtige soort heeft iets lichter gekleurde bladeren. De kamerplant Passiflora caerulea heeft een lichtgroen 5-tallig blad, opvallende bloemen en is meestal onvruchtbaar (Zie foto rechts)

Vermeerderen van Passiflora door zaaien, stekken en afleggen:

- Zaaien is mogelijk onder glas, in het voorjaar (maart-april) of in de vroege zomer. Pas een jaar later kunnen de planten buiten geplaatst worden. De typische eigenschappen van de plant gaan meestal verloren door te zaaien.

- Vermeerdering d.m.v. zomerstek/ scheutstek in juli of na de lentesnoei in april, geeft meestal het snelste resultaat.  Gebruik vooral stekken van ca 15 cm lang en gebruik als stekmedium 2 delen turf + 1 deel zand. Hielstekken bewortelen beter dan gewone- of tussenstekken. Extra verwonden is niet nodig.  Als bewortelingshormoon kan Rhizopon stekpoeder AA 0,5% gebruikt worden.  In plaats van de poedermoethode kan je ook de opzuigmethode toepassen (Rhizopon AA 50 mg, 1 tot 2 tabletten per liter water en dan 3 seconden onderdompelen).  Verwijder aan de stekken de hechtranken, bloemknoppen en de onderste bladeren. De bovenste bladeren mogen ingekort worden om de verdamping te verminderen.

- Slangvormig afleggen van ranken is bij deze klimplant ook mogelijk, maar is soms storend bij de werkzaamheden en geeft slechts een beperkt aantal nakomelingen.

- Een vermeerdering door zaaien is meestal af te raden, omdat dan de typische plantkenmerken verloren gaan. Typische kenmerken zijn o.a. vruchtkleur, vruchtgrootte, rijptijd. Ook zijn de nakomelingen niet allemaal gelijk in uitzicht. Het zaaien kan soms interessant zijn om nieuwigheden te bekomen. 

Planttips en de teelt van Passiflora's.

Grond en standplaats:

Passiflora kan groeien op een vochthoudende, vruchtbare en gedraineerde grond met een neutrale pH. De levensduur van de planten is het best op zandgronden. Buitenteelt op kleigrond is heel moeilijk en kan beter vervangen worden door de teelt in kuipen en grote potten.  Vervang in kuipen jaarlijks de grond door nieuwe potgrond. De passiebloem groeit best op een zonnige, warme plaats. De purperkleurige rassen groeien optimaal bij een temperatuur boven de 20°C.  De planten zijn winterhard tot -4°C. Voorzie een stevig klimrek, schutting of steun waarlangs de plant kan groeien. Ook aan de voet van een oude boom planten is mogelijk.

Bestuiving van passiebloemen :

De passieplant moet door insecten (bijen en hommels) bestoven worden. Ook handbestuiving is soms nodig. Voor een goede vruchtzetting mag de temperatuur tijdens de bloei niet lager dan 16°C zijn. De bloemen verschijnen meestal pas in het tweede jaar op de korte scheuten.  De rassen met purperkleurige vruchten zijn meestal zelfbestuivend, terwijl de gele rassen meestal kruisbestuiving nodig hebben.

Snoeien van Passieflora:

Jaarlijkse onderhoudssnoei kan gebeuren tussen maart  en april. Eventueel kan deze snoei ook gebeuren bij het binnen brengen van de planten. Dode takken t.g.v. vorstschade worden eerst verwijderd. De hoofdtak wordt op 1-2 meter terug gesnoeid. De zijscheuten aan die hoofdtak snoei je terug op 1-2 knoppen van de basis.  Tijdens de groeiperiode kan je de scheuten regelmatig op 7 bladeren inkorten.   Voor meer informatie: zie boek "Groente & Fruit Encyclopedie" Zie ook "Fruit ABC- Snoeikalender" en "Fruit ABC Stekkalender"

.

Oogsten van de passievruchten:

Vanaf het 2de jaar na aanplanten kan meestal geoogst worden. Buiten zijn de vruchten 3-4 maanden na de bloei rijp (oktober), in de kas meestal reeds vanaf half september.  Pluk de vruchten bij voorkeur als ze volledig op kleur en rijp zijn. De schil is hard en rimpelig en rijpe vruchten komen gemakkelijk los. Eventueel kunnen kleurende vruchten ook narijpen op een warme plaats.

De rijpe vruchten nodigen je uit tot proeven! Productieve planten produceren 25 tot 40 vruchten. Het vruchtvlees is lichtzuur en erg aromatisch.

Gevoeligheid voor ziekten en plagen:

De Passiflora is meestal erg vatbaar voor bladluizen, wolluis en spintmijten.  Spintmijten ontwikkelen meestal optimaal in een te droog lucht. Af en toe de planten nat sproeien met ijswater kan uitbreiding tegengaan.

Rassenkeuze voor passieplanten

(Vetgedrukt = meest aanbevolen)
Gele rassen moeten bestoven worden door purpervruchtige rassen. Deze laatste zijn meestal wel zelfbestuivend. De gele rassen zijn meestal minder vruchtbaar.

Passiflora caerulea heeft een 5-tallig blad en opvallende bloemen, maar geeft meestal geen vruchten. 

Passiflora edulis heeft een donkergroen 3-tallig blad. Sommige rassen geven vruchten met een purperen/blauwpaarse kleur en andere geven gele/geeloranje vruchten.

Het ras 'Constance Elliott' geeft purper of blauwpurperen/ blauwpaarse vruchten. 

Het ras 'Incense' geeft geeloranje vruchten.

Andere rassen van de Passiflora edulis 'Crackerjack', 'Golden Nuggett', 'Norfolk', 'Supreme'

In de handel worden de meeste passiflora's als kuipplant en zonder rasnaam verkocht. Bekijk steeds bij de aankoop of de plant een donkergroen en 3-tallig blad heeft.

 Veel fruitplezier!

Laatste aanpassing: 20/01/10            G. De Kinder